Modulair onderhoud 25 richtlijnmodules Kindergeneeskunde

Dit project heeft zich gericht op het onderhoud aan diverse modules uit kindergeneeskundige richtlijnen, namelijk:
- Basisdiagnostiek cardiovasculair risico bij kinderen
- Helicobacter pylori infectie bij kinderen
- Juveniele idiopatische artritis (JIA)
- Etiologische diagnostiek bij kinderen met een ontwikkelingsachterstand of verstandelijke beperking

Basisdiagnostiek cardiovasculair risico bij kinderen
Deze richtlijn richt zich op een eenduidige generieke aanpak van de diagnostiek bij kinderen en jeugdigen met verhoogd cardiovasculair risico. Het gaat hierbij om de benodigde diagnostiek bij het bepalen van de risico verhoging. Het doel is om deze richtlijn op de richtlijn CVR bij volwassenen te laten aansluiten.

Helicobacter pylori infectie bij kinderen
Deze richtlijn richt zich op wat volgens de huidige maatstaven de beste zorg is voor kinderen met een H. pylori-infectie. In de richtlijn komen de volgende onderwerpen aan de orde:
• Wanneer kinderen (0-18 jaar) moeten worden getest op H. pylori-infectie
• Wat de toegevoegde waarde is van verschillende aanvullende onderzoeken, zoals een gastroduodenoscopie, bij het vaststellen van een H. pylori-infectie
• Wat de meest veilige en effectieve therapie is voor kinderen met een H. pylori-infectie
• Wanneer kinderen vervolgd moeten worden door een arts als ze een H. pylori-infectie hebben (gehad)

Juveniele idiopatische artritis (JIA)
De behandeling van de patiënt met juveniele idiopathische artritis (JIA) is multidisciplinair en gericht op het volledig onderdrukken van ziekteactiviteit met behoud van de normale groei en ontwikkeling van het kind. Hoewel paramedische behandeling en psychosociale ondersteuning essentieel zijn bij de behandeling van kinderen met JIA valt een systematisch overzicht van indicaties en uitvoeringswijze van deze behandelingen buiten het focus van de richtlijn. In deze richtlijn worden de verschillende medicamenteuze behandelstrategieën voor JIA uitgewerkt.
In geval van JIA en bijkomende uveitis wordt verwezen naar de Richtlijn Uveitis (www.oogheelkunde.org/richtlijn/uveitis).

Etiologische diagnostiek bij kinderen met een ontwikkelingsachterstand of verstandelijke beperking
De etiologie van ontwikkelingsachterstand is buitengewoon divers. Het merendeel van de genetische oorzaken in de Westerse populatie betreft de novo-afwijkingen, dit zijn nieuw bij het kind ontstane chromosoom- of DNA-afwijkingen. De kennis over de etiologie is in de afgelopen decennia aanzienlijk toegenomen, met name door ontwikkelingen binnen de genetische diagnostiek. Steeds meer aandoeningen kunnen klinisch en moleculair worden gedefinieerd.